afbeelding van Willard
Willard Auteur

Zo kun je ook met vluchtelingen omgaan

In Oostenrijk zorgde de brandweer voor verkoeling bij Syrische kinderen

Het debat over vluchtelingen heeft zijn kookpunt allang bereikt. Er verschijnen veel berichten in de media over vluchtelingen: het meerendeel van deze berichten is negatief. Voor positieve geluiden moet je goed zoeken. Maar gelukkig, ze zijn er wel degelijk. Een overzicht, want vluchtelingen – en dat wordt in dit debat helaas te vaak vergeten – zijn ook gewoon mensen.

De Oostenrijkse brandweer zet Syrische kinderen in het zonnetje

De berichten uit Oostenrijk over vluchtelingen, zijn vaak niet goed. Zo noemde Amnesty International het Oostenrijkse vluchtelingenbeleid mensonterend. Dat vluchtelingen in het Alpenland ook wel eens goed worden behandeld, blijkt uit een berichtje van de Freiwillige Feuerwehr Feldkirchen. Toen de temperatuur in Feldkirchen afgelopen zomer opliep tot 36 graden, besloot de vrijwillige brandweer uit te rukken om de 78 voornamelijk Syrische vluchtelingen wat verkoeling te brengen. Het leverde schitterende foto’s op.

Een minuut stilte populair in Oostenrijk

Het is stil in de top van de Oostenrijkse hitlijsten. De Oostenrijkse artiest Raoul Haspel maakte zich namelijk kwaad over de inhumane omstandigheden van vluchtelingen in het overvolle vluchtelingencentrum in Traiskirchen, een stadje even ten zuiden van Wenen. Om zijn woede en onbegrip om te zetten in iets positiefs, bracht hij afgelopen vrijdag het nummer Schweigeminute (Traiskirchen) uit. Binnen de kortste keren stond het nummer op de hoogste positie in de hitlijsten, volgens Haspel een bewijs dat de stille meerderheid zich tegen het Europese vluchtelingenbeleid keert. "Elke cent van de verkoop gaat naar hulp voor asielzoekers in Traiskirchen," zei hij. Ook hoopt hij dat muziekdiensten als iTunes en Google Play de opbrengsten van het lied schenken aan goede doelen.

Het Magdas Hotel geeft vluchtelingen hoop

Nog meer goed nieuws uit het Alpenland. In het Magdas Hotel in Wenen geven ze vluchtelingen een kans op een goede toekomst. Inmiddels zijn 20 van de 28 werknemers voormalige vluchtelingen. Martin Gartner, eigenaar van het hotel, legt uit: "Het is verschrikkelijk en nutteloos om te zien dat vluchtelingen soms jarenlang werkloos blijven, puur omdat ze niet mogen werken. Sommige van die jongeren zijn zó getalenteerd." Eshan, een 24-jarige vluchteling uit Afghanistan, zegt blij te zijn met de kans die hij heeft gekregen. "Deze baan heeft me vrienden en een toekomst gegeven. Op een dag wil ik zelf een hotel openen."

Ontvangst met bloemen en gejuich

Eind augustus verscheen een filmpje op Youtube van de Syrische Talal Abk. Terwijl ze met een bus vol vluchtelingen een Duits dorpje (naam overigens niet bekend) binnenreden, werden ze onthaald door een grote menigte. Dit was echter geen boze menigte, zoals onlangs in Heidenau, maar een heus welkomstcomité. Met gejuich, gezwaai en bloemen werden de vluchtelingen ontvangen. De inwoners lieten zo zien dat de vluchtelingen welkom waren. Bekijk het ontroerende filmpje:

Vluchtelingen te gast op bruiloft

Toen de Turkse Fethullah Üzümcüoglu en Esra Pola in het echt traden, besloten ze om dit te vieren met 4000 Syrische vluchtelingen. Het plan kwam van de vader van de bruidegom en werd enthousiast ontvangen door zijn zoon. Het feest werd georganiseerd met de hulp van hulporganisatie Kimse Yok Mu. Het bruidspaar had al het geld dat zij van familie en vrienden cadeau kregen bij elkaar gelegd en zo konden ze 4000 gevluchtte Syriërs uitnodigen. Het resulteerde in een geslaagd diner en feest. Bruid Esra stond eerst sceptisch tegenover het plan van haar schoonvader, maar is uiteindelijk volledig bijgedraaid. “Ik ben blij dat wij van het diner hebben mogen genieten samen met mensen die het echt nodig hebben.” Volgens bruidegom Fethullah was het de enige juiste keuze: “We zijn ons gelukkige leven gestart met het gelukkig maken van anderen.”

In het Italiaanse dorpje Riace omarmen ze vluchtelingen

Riace, een klein Italiaans bergdorpje, was eind vorige eeuw op sterven na dood. De verlaten huizen dreigden te verkruimelen, de school was dicht en de laatste winkel had wegens gebrek aan klandizie de deuren gesloten. Een dorp zonder toekomst. Toen de huidige burgemeester Domenico Lucano eind jaren ’90 terugkeerde naar zijn geboortedorp, nodigde hij 208 Koerdische bootvluchtelingen uit om zich hier te vestigen. Moe en uitgehongerd waren ze gestrand voor de kust van Calabrië, na een dagenlange zeereis die hen eigenlijk naar Griekenland had moeten brengen. De stichting van de burgemeester, Città Futura, helpt de vluchtelingen een nieuw leven op te bouwen. De voorheen leegstaande huizen doen dienst als opvang. Er wordt gezorgd voor zinvol werk, taallessen en voor onderwijs voor de kinderen. Het beviel erg goed. Inmiddels zijn er ongeveer 400 vluchtelingen in het dorp: een kwart van de totale bevolking. Ze komen uit allerlei landen, in totaal zo’n 25. Aanvankelijk was er argwaan in het dorp, maar inmiddels worden de vluchtelingen door vrijwel iedereen omarmd. De vluchtelingen zorgen voor werk, inkomsten en een levendig dorp.

Handen uit de mouwen op vakantie

Angelique en Onno Bos verbleven met hun vier kinderen op het Griekse eiland Lesbos. Het begon als een normale vakantie: boottochtjes, luieren aan het strand en het bezoeken van toeristische trekpleisters. Maar een paar uur voordat ze zouden terugvliegen, namen ze een rigoureuze beslissing: ze besloten op het eiland te blijven om vluchtelingen te helpen. De familie Bos deelde koekjes uit aan vluchtelingen die net het land hebben betreden, gaven ze een knuffel en wat water. Nu ze terug zijn in Nederland, zitten ze niet stil: Ze willen geld ophalen voor toekomstige vluchtelingen, bijvoorbeeld voor huisvesting.

Wil je zelf ook helpen? Dat kan natuurlijk door geld te geven aan een goed doel, maar op veel opvangplekken kunnen ze vrijwilligers of goederen gebruiken, zegt de woordvoerder van Centraal Orgaan Opvang asielzoekers. Waar moet je dan aan denken? Vrijwilligers die kinderen helpen in de crèche, of die Nederlandse les geven. En op sommige plekken hebben ze kleding nodig of eten. Het beste is om zelf even te bellen naar een opvangplaats bij jou in de buurt en te vragen hoe je kunt helpen.

 

afbeelding van Willard
Willard Auteur

WB | 25 jaar | Assen&Den Haag | Rijksuniversiteit Groningen | Religion, Conflicts & Globalisation | Duurzaamheid & Ontwikkeling | Voor de Wereld van Morgen | ASN Bank

INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.496 blogs