afbeelding van Virendya
Virendya Auteur

The Moo Man: de goede boer

Geen megastallen en koeien zijn geen productiemachines. Melkveehouder Steve Hook kiest voor kleinschalig boeren.

Op zijn kleine familieboerderij hebben zijn koeien een goed leven en werkt hij met veel plezier en liefde. Maar hoe overleef je als kleine melkveehouder als je niet meedoet aan de productierace? Tijdens het Food Film Festival zag ik de documentaire The Moo Man en raakte geïnspireerd door deze bijzondere boer.

De documentaire laat zien hoe de kleine melkveehouder uit East Sussex zijn bedrijf staande probeert te houden tussen de grote bedrijven. En hoe hij hierin slaagt. De film gaat over de bijzondere band die de Britse boer heeft met zijn koeien en ik ben overtuigd: dit zou normaal moeten zijn.

Koeien zonder stress

'Morning girls, ready for playtime?' vraagt Steve Hook grappend aan zijn koeien. Na een lange winter mogen zij eindelijk weer in de wei. Ida, Kate, Biddy... Steve kent zijn koeien bij naam: 'Ze hebben allemaal hun eigen karakter,' vertelt Steve. 'Kate is heel intelligent. Een keer kon ze niet meer de wei in omdat het hek gesloten was. Ze liep toen naar het huis, stopte voor de deur en riep mij door heel hard te loeien. Biddy is een beetje een pestkop, maar zij verdedigt de groep als er gevaar dreigt. Ik vind het belangrijk dat een boer een goede relatie heeft met zijn koeien. We werken tenslotte samen. Als ik naar ze toe loop in de wei wil ik niet dat ze denken  nee.... daar heb je hém weer... Ik wil dat ze me enthousiast begroeten!'

Als je geen goede relatie met je dieren hebt wordt het product ook niet goed vindt Steve. Met zorg en liefde verzorgt hij dan ook zijn ladies. Hij melkt ze bijvoorbeeld niet uit totdat ze helemaal uitgeput zijn, maar neemt genoegen met de hoeveelheid die ze kunnen en willen geven. De koeien van Steve leiden een echt stress-vrij leven, en worden daarom 3 tot 4 jaar ouder dan de meeste productiekoeien, volgens Steve.

Onafhankelijk van de supermarkt

Niet alle kleinschalige boeren kunnen opboksen tegen de enorme fabriekachtige intensieve veehouderij. Dagelijks sluiten familiebedrijven in de UK. 'Supermarkten betalen een lagere prijs voor de melk dan de productiekosten. Boeren worden zo steeds meer afhankelijk van subsidies,' legt Steve uit. Zijn melk gaat niet meer naar supermarkten, in plaats daarvan verkoopt hij rechtstreeks aan de consument. Hij richt zich op de verkoop van rauwe melk het witte goud noemt hij dit zelf: 'Rauwe melk smaakt lekkerder dan de melk uit de supermarkt en is gezonder,' vertelt Steve overtuigend. Dankzij de verkoop aan de consument kan Steve zijn eigen, eerlijke, prijs bepalen en is hij niet meer afhankelijk van de grillen van supermarkten en subsidies.

Het gemak van het schap

Voor ons is het heel gewoon om melk uit de supermarkt te kopen, maar een bijzondere boer als Steve wil ik ook wel steunen. Hoe kunnen wij ervoor zorgen dat kleinschalige, lokale boeren meer ruimte krijgen om te ondernemen? (en wij toegang krijgen tot gezondere, lekkerdere en duurzamere melk?) Het blijkt niet zo moeilijk als ik de tips van Steve opvolg:

  • Koop vaker rechtstreeks van lokale boeren: op biologische markten, aan de deur. Steve verkoopt zijn melk zelfs online!
  • Wees ook bereid om een eerlijke prijs te betalen voor goed en gezond voedsel
afbeelding van Virendya
Virendya Auteur
INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.551 blogs