afbeelding van Kristella
Kristella Auteur

Syrious Mission laat kinderen hun verhaal vertellen

© Syrious Mission
© Syrious Mission

Syrious Mission begon in februari, toen Merlijn Twaalfhoven besloot dat hij iets wilde doen voor Syrische vluchtelingen in Jordanië. Samen met Sjaiesta Badloe leidt hij groepen creatieve musici naar Jordanië om daar een week lang muziekworkshops te geven aan Syrische kinderen. Aan het einde van deze week geven de kinderen een concert, om zo hun stem te laten horen aan hun omgeving. Nu het netwerk blijft groeien, is er behoefte aan professionele coördinatie. Daarom doet Syrious Mission mee aan de Wereldprijs.

Sjaiesta is muziekdocent en doet samen met Merlijn en Paul Victor het beleid van Syrious Mission. In aanloop naar de Wereldprijs vertelt ze ons meer over het project en de effecten ervan.

Wat is jullie missie en hoe is deze ontstaan?

Ik ken Merlijn al sinds mijn studie aan het conservatorium en wij hebben samen al verschillende muziekprojecten gedaan in het Midden-Oosten. Zo werken we al 5 jaar met Palestijnse vluchtelingen die daar in nederzettingen wonen. Met hen doen we workshops en presentaties, net als bij Syrious Mission. We hadden dus al een warme band met het gebied en toen de oorlog in Syrië uitbrak, voelden we dat echt en wilden we iets doen. Syrious Mission begon in februari en ging in eerste instantie in ‘guerilla style’: in extreem korte tijd verzamelden we een team en partners. Inmiddels zijn er vier missies geweest, waarbij we dus steeds een week workshops geven aan kinderen rondom de vluchtelingenkampen en uiteindelijk een presentatie houden. We zijn niet echt een organisatie, maar hebben een methode ontwikkelt en bieden een platform en netwerk voor mensen om daar iets te betekenen.

We hadden al een warme band met het gebied en toen de oorlog in Syrië uitbrak voelden we dat echt en wilden we iets doen.

Waarom is muziek zo belangrijk voor de Syrische kinderen?

Het effect van muziek op persoonlijke ontwikkeling is een bekend verhaal, maar in feite gaat het om een stukje menselijkheid. Mensen daar leven in een noodsituatie, maar eten en onderdak is er wel. Als aan die primaire behoeftes voldaan wordt, is het tijd voor de volgende stap. Jezelf veilig voelen om je te kunnen uiten is ook een belangrijke behoefte. Dit maakt het verschil tussen je ellendig voelen en een dag kunnen uitzitten. De kinderen daar zijn uit hun eigen cultuur weggehaald: vluchteling zijn is nu hun enige identiteit. Wij geven ze met dit project hun eigen identiteit en naam terug en leren hen hun verhaal te vertellen.

Het gaat om een stukje menselijkheid. Jezelf veilig voelen om je te kunnen uiten is ook een belangrijke behoefte.

Merk je ook dat het effect heeft?

Ja, ik zal daar een voorbeeld van geven. Bij de eerste missie in april was er een mooi jong meisje dat heel emotioneel en agressief was, ze zat in haar eigen wereld en sloeg steeds met haar hoofd op tafel. Ik probeerde haar aandacht te trekken en gaf haar taken. In de loop van de tijd verzachte ze, ze voelde zich steeds meer thuis en kwam ook fysiek steeds dichterbij. Bij de laatste workshop stond ze naast me, keek me aan en durfde me aan te raken.  Ze durfde zelfs in haar eentje te zingen. Later sleurde haar moeder mij mee naar hun tent en gaf me hun laatste restje water; ze probeerde me uit te leggen dat ze zo blij was omdat haar dochter weer lachte. Muziek maakte dat we dit moment konden delen en dat we elkaar niet zullen vergeten. 

Haar moeder sleurde me mee naar hun tent en gaf me hun laatste restje water, ze wilde laten zien dat ze zo blij was dat hun dochter dankzij muziek weer lachte.

Hoe zien jullie de toekomst van Syrious Mission?

Elke missie is eigenlijk een soort vooronderzoek voor de volgende missie; we leren steeds meer hoe we alles aan moeten pakken. Zo merkten we bijvoorbeeld de laatste dat terwijl wij met de kinderen bezig waren, alle moeders ook bij elkaar gingen zitten en eindelijk eens rustig konden praten. Daar gaan we volgende keer zeker iets mee doen.Wat de toekomst betreft; de situatie voor de Syriërs wordt van een noodsituatie nu steeds permanenter, de vluchtelingen zullen daar lang blijven. Vluchtelingen mogen in Jordanië niet werken en het zou tof zijn om de werklozen jongeren, die nu vaak in gangs zitten, bij te staan. Een idee daarbij is ‘train de trainer’ programma: jongeren daar opleiden tot muziekdocenten en workshopleiders zodat zij ons project voortzetten. We zijn daar al mee begonnen, er zijn al instrumenten naartoe gebracht, maar we hebben echt een betaalde coördinator daar nodig om het voort te zetten.

Is dat waarom jullie je hebben ingeschreven voor de Wereldprijs?

Ja. Financieel gezien zijn we nu volledig afhankelijk van fundraising.Elk teamlid dat naar Jordanië gaat organiseert iets, bijvoorbeeld een huiskamerconcert, om mensen warm te maken voor hun reis en te laten doneren. We zijn sinds het begin in februari nu vier missies verder en inmiddels is er een netwerk van 350 mensen. Dat is heel fijn, maar wordt te veel om te coördineren met drie vrijwilligers. We lopen heel veel kansen mis omdat we alles tussen onze banen door moeten doen. Daarom zouden we graag een coördinator willen, zowel hier als in Jordanië.  Daar willen we de Wereldprijs voor gebruiken. We maken t project dan duurzaam: we helpen kinderen daar en bieden in Nederland een tool tegen de machteloosheid die je voelt als je naar het nieuws kijkt.

Kijk voor meer info over Syrious Mission op www.syriousmission.nl.

afbeelding van Kristella
Kristella Auteur
INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.552 blogs