afbeelding van Leroy
Leroy Auteur

Schrijven voor Mensenrechten

Dinsdag 10 december was het zover: de 24-uurs schrijfmarathon van Amnesty International. Het was natuurlijk geen toeval dat dit op de Dag van de Mensenrechten georganiseerd werd. Op deze dag aanvaardde de VN in 1948 de Universele verklaring voor de rechten van de mens.  Helaas wordt dit nog steeds niet overal gerespecteerd. Daarom waren we als VDWVM-team aanwezig om brieven te schrijven en zo aandacht te vragen voor de situatie. Een indruk van onze deelnemers:

Asceline - 09:30u                                                                                         'De kou trotserend'

                                                                          Vanmorgen stond ik voor de deur bij het kantoor van Amnesty International. En ik was niet de enige. Een rij van 30 jongeren (inclusief dekentjes tegen de kou) stond al lange tijd te wachten. De komende 24 uur zullen heel veel vrijwilligers brieven gaan schrijven om mensenrechtenactivisten te steunen. Allereerst door de betreffende regeringen te laten weten dat deze mensen vrij moeten komen, maar ook door kaarten te schrijven naar de families van de activisten en ze een hart onder de riem te steken. Dat de actie effect heeft, weet Eduard Nazarski, de directeur van Amnesty, zeker. Brieven zetten regeringen onder druk en houden de activisten op de been. Ze weten door deze brieven dat ze niet vergeten zijn. En wie wil daar nou niet aan meedoen?

Lisa - 10:30u                                                                                             'Niet weten of je ooit nog vrij komt'

                                                       Samen met een hele hoop anderen werk ik me door de stapel gele flyers met cases heen als op het grote scherm de live verbinding met Rusland tot stand komt. Xenia Kosenko komt in beeld, de zus van Mikhail Kosenko. Mikhail werd opgepakt tijdens een demonstratie op het Bolotnayaplein in Moskou en wordt vastgehouden in een inrichting. Zijn familie heeft geen idee wanneer hij vrijkomt. Opnames zijn een effectief middel om mensen die lastig zijn voor de regering uit te schakelen. Als je in Rusland voor straf wordt opgenomen staat daar geen tijdsbepaling voor en heb je geen idee of je er ooit nog uit komt. De brieven helpen Mikhail om de moed erin te houden. Ik ga verder met mijn kaart aan Mikhail en hoop dat deze, hoe klein ook, daar een beetje aan bijdraagt.

Leroy - 13:00u                                                                                    'Niets is wat lijkt'  

                                                                                   Ik loop het hoofdkantoor van Amnesty binnen. Niet wetend wat ik kon verwachten word ik verrast door enthousiaste mensen en een jolige sfeer. Lekker een paar uurtjes schrijven, dacht ik.Opeens schreeuwt er een man in paniek. Hij blijkt één van de vluchtelingen die uit de Vluchtelingenkerk is gezet in Amsterdam (wijzijnhier). Niet alleen deze man schreeuwt om aandacht voor onrecht. Duizenden mensen wordt onrecht aan gedaan. Maar worden zij ook gehoord? Ineens besef ik waarom ik hier ben. Ik ga zitten en begin te schrijven.

        

Cecile - 15:00u                                                                                    ‘Schrijven van brieven werd een bijzondere ervaring'    

                           Brieven schrijven met de pen doe ik niet vaak. Maar door de goede sfeer op deze dag en het gevoel van saamhorigheid, werd het schrijven van de brieven tijdens de schrijfmarathon van Amnesty een bijzondere ervaring. Het idee dat je iets kan betekenen voor iemand die het heel moeilijk heeft, draagt daar natuurlijk aan bij. Ik ben uiteindelijk langer gebleven en heb meer brieven geschreven dan verwacht. Mooie actie van Amnesty en ik hoop dat we binnenkort goed nieuws krijgen over 1 of meer van de activisten.

Ewoud (directeur ASN Bank) - 16:00u                                                        'Je pen als wapen'  

                                                                                 Na het luisteren naar de speech van Obama bij de herdenkingsbijeenkomst van Mandela was het zeer inspirerend om te zien hoeveel mensen actief bezig waren met schrijven. Mensen lossen elkaar af, zodat de tafels continu bezet zijn. Ik heb zelf twee lange brieven geschreven aan de autoriteiten in Nigeria naar aanleiding van gedwongen huisuitzettingen in de Badia East gemeenschap en aan de autoriteiten in Mexico naar aanleiding van de arrestatie en mishandelingen van Miriam Isaura Lopez Vargas. Inmiddels waren er bijna 1500 brieven geschreven. Laten we met de pen als wapen verandering teweeg brengen.

Kathelijn - 19.00u                                                                                  'Onder de indruk en trots'  

                                                                        Via de livestream had ik al een idee gevormd hoe de actie er aan toe ging. Maar pas toen ik aankwam voelde ik de ‘buzz’. Wat veel mensen! En wat een activiteit! Iedereen schreef, volhardend. De organisatie was indrukwekkend: informatie, muzikale opluistering, voldoende voorbeeldbrieven, briefpapier, pennen, enveloppen, tafels, stoelen, lampjes, prachtige posters en een bedankt-pakketje. Echt indrukwekkend. En ik ben trots. Gezamenlijk hebben we een team gevormd dat voortdurend in en om het huis aan het schrijven was. Wij hebben laten zien wat voor buitengewone dingen gewone mensen kunnen doen. Hulde aan onze community van VDWVM, onze collega’s van de ASN Bank en alle andere duizenden mensen die meeschreven.

Britt -9.00u                                                                                      ‘Goede vibe’        

                                                                                   De hoeveelheid mensen die aanwezig was maakte op mij veel indruk. Dat had ik niet verwacht. Het was gewoon vechten om een plekje aan tafel om te kunnen schrijven! Heel gaaf, en een enorm goede vibe.

Caroline - 20.00u                                                                                  'Onwezenlijk groot verschil'    

                                                                    Na een warm welkom aan de tafel vol ASN/VDWVW schrijvers lees ik de verhalen over de mensen voor wie we schrijven. Niet alleen in duistere dictaturen, maar ook in landen waar ik vrolijke citytripjes naartoe plan, zoals Turkije. Onwezenlijk hoe groot het verschil is tussen ons hier, zo vrij als een vogel en deze mensen, vogelvrij verklaard. Tegelijkertijd is het top om te zien dat een brief of kaartje echt het verschil maakt: een zuchtje hoop, hoe klein ook. Dus op naar een torenhoge berg brieven!

Naast deze kanjers, hebben ook Annette en Yvonne met ons geschreven.

Op 10 december kwamen honderdduizenden mensen bij elkaar om te schrijven tijdens Amnesty’s internationale schrijfmarathon. In Nederland vond dit plaats op 160 verschillende plekken. Op het hoofdkantoor in Amsterdam zijn uiteindelijk meer dan 5000 brieven en kaarten geschreven.

afbeelding van Leroy
Leroy Auteur

Vanuit mijn achtergrond als acteur probeer ik een brug te slaan tussen cultuur en sociaal-maatschappelijke kwestie's. Ik speel interactief theater bij Losse Vliegers op basis-, en middelbare scholen omtrent pesten en seksuele diversiteit. En organiseer en presenteer volgend jaar voor de 10e keer Rock in Bargh: een benefietfestival waar bands optreden voor een goed doel. Daarnaast is mijn allergrootste passie voeding. Ik ben er van overtuigd dat onze maatschappij veel vrediger zou zijn als daar met meer aandacht en liefde naar gekeken zou worden. Vanaf december 2013 ben ik deelnemer aan de Future Food Academy, waarna ik hoop mijn idealen in praktijk te kunnen brengen. Schroom niet om mij te contacten voor een interessant project. Ik ben altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen! Leroy is lid van de VDWVM bloggerspool. Wil jij ook naar duurzame acties, bijeenkomste en evenementen en hier verslag over uitbrengen op VDWVM? Kijk dan gauw hier en meld je aan!

INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.550 blogs