afbeelding van Diane
Diane Auteur

Over tien jaar. Het effect van microkrediet.

Mijn laatste blog schrijf ik op de luchthaven van Guayaquil, wachtend op mijn vlucht naar Amsterdam. Vrijdagavond. En ik kijk terug op een goede week met veel indrukken. Op veel van mijn vragen heb ik antwoorden gekregen, maar de reis leverde me vooral veel inzicht op. Vooral meer nuance: er is zoveel meer dan je vanuit Nederland op afstand meekrijgt.

NuancesDe eerste nuance gaat over hoge rentes. Waar de overheid overigens al een maximum van 29% aan stelde. Op het platteland moeten loan officers vaak zes uur rijden voordat ze bij een klant zijn. Voordat het krediet verstrekt wordt gaan ze langs, maar ook daarna om te controleren of het geld wel echt wordt uitgegeven. Dat is best een kostbaar proces. In andere landen waar we beleggen, heeft de overheid de rentes niet gemaximeerd en kunnen ze soms erg hoog liggen. Voor de ASN Bank is de hoogte van de rente die microfinancieringsinstellingen (MFI’s) hun klanten rekenen, een belangrijk criterium bij de selectie van MFI’s. Ook de doelstelling van de MFI’s is belangrijk, maar als de missie van de MFI aansluit op die van ASN Bank gaat dat vanzelf. De MFI’s die ik bezocht heb, hadden dat goed in hun genen. Bij sommigen was het al verankerd in hun coöperatieve of ngo-achtergrond.

Ik was ook benieuwd naar de sociale impact, en of de MFI’s deze meten. Wat me opviel is dat de meeste MFI’s dat niet doen. Het is zo vanzelfsprekendheid dat ze bezig zijn de welvaart te verbeteren, dat zit zo in hun dna, dat het voor hen geen grote vraag is. De meeste zijn wel bezig om er rapportages voor op te stellen, op basis van een steekproef onder klanten. De bezoeken aan klanten zeggen mij genoeg: hier is impact.

NieuwsgierigDat maakt ook nieuwsgierig naar wat er met de klanten en bevolking gebeurt. Vanochtend waren we in Guayaquil. De tweede grote stad van Ecuador aan de kust. Een andere, hardere, cultuur, en een onveiligere stad met meer criminaliteit. In de arme buitenwijk zit Banco D-MIRO. Als enige MFI midden in deze slechte buurt. Juist dat de bank er zit, maakt haar onderdeel van de gemeenschap en bevordert de veiligheid en effectiviteit van de bank. De medewerkers leven het principe na: ken uw klant. Alle klanten die we daar spraken, hadden ook alleen maar leningen bij Banco D-MIRO. Terwijl de gemiddelde ondernemer twee tot drie leningen heeft bij meerdere banken.

Nu ben ik vooral nieuwsgierig hoe het met deze ondernemers en bewoners over een paar jaar gaat. Hebben de ondernemers dan nog meer ondernemingen opgezet? Zijn hun kinderen naar school gegaan en hebben die nu betere banen? Luca van Triple Jump beschreef dat mooi. In deze wijk zijn de huizen nog laag met daken van golfkarton. In de volgende fase worden de winkels groter, gaan de kinderen naar school en krijgen betere banen. Dan bouwen ze de huizen van steen, soms met een etage er op, worden de straten verbeterd en rijdt er een bus. Zo is dat ook gegaan met Zuid Quito.Misschien moet ik over tien jaar weer eens gaan kijken.Foto's:Inzet: Ondernemer die samen met zus in de slaapkamer een naaiatelier heeft.  Zij maakt uniformen en andere special orders. Met een tweede lening wil ze een eigen bikinilijn opzetten.Midden: Luca en Todd in gesprek met een ‘fabrikant’ van organische mest. Hij verkoopt de mest voor 1,20 per zak aan de groothandel die deze vervolgens voor 1,70 verkoopt. Hij heeft omzet van circa 4000 dollar en met twee medewerkers in dienst houdt hij na kosten daar zelf een inkomen van 1000 per maand aan over. Duidelijk lagere marge dan de winkels waar ik woensdag was.

Laatste: Bouwer van grafkisten, met enkele mensen in dienst. Hij heeft een lening van 15.000 dollar. Zijn broer is eenzelfde bedrijf begonnen voor een hoger segment. Met een netto inkomen van 800 dollar per maand zijn ze heel tevreden.

Lees alle blogs van Diane.

afbeelding van Diane
Diane Auteur
INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.552 blogs