afbeelding van Asceline
Asceline Auteur

Interview met Sanne Vroom, Timu Kota

Tijdens de looptijd van de ASN Bank Wereldprijs interviewen we elke week een duurzame of sociale ondernemer met een bijzonder project. Ter inspiratie en ter motivatie. Deze week Sanne Vroom, oprichter van stichting Timu Kota.

In 2015 zouden we de millenniumdoelen bereiken – dat was althans het streven. Deze afspraken om honger, armoede en ziekte terug te dringen maakten 189 landen in het jaar 2000 met elkaar. Op basis van de beschikbare middelen leek het we de doelen konden bereiken. Nu, in 2010, ziet het ernaar uit dat dat niet gaat lukken. Maar dat ligt niet aan Sanne Vroom, oprichtster van Stichting Timu Kota. Zij zet zich al vijf jaar in om Nederlandse jongeren te informeren over de millenniumdoelen. Én ze stelt hen in staat om daar zelf een bijdrage aan te leveren.

Waarom vind je de millenniumdoelen zo belangrijk?

‘De millenniumdoelen zijn de ultieme droom voor de wereld. Het is mogelijk om ze te bereiken en als dat ooit gebeurt, dan kan er zelfs wereldvrede komen. Geen armoede, geen honger, geen ziekte en dus ook geen reden tot oorlogvoeren.‘

Hoe draagt Timu Kota daar aan bij?

‘Wij geloven dat iedereen een bijdrage kan leveren aan het behalen van de doelen. Wij doen dat door lokale, nationale en internationale projecten voor jongeren te organiseren, waar iedereen zijn eigen talent kan inzetten voor een ander. Houd je van voetbal? Dan kun je voetballen met kinderen in de sloppenwijken van Argentinië. Ben je in opleiding voor kok? Dan kun je gaan koken met tienermoeders. Vind je het leuk om mensen mooi te maken? Dan doe je mee aan een verwendag voor dakloze vrouwen. Heel laagdrempelig, voor een korte periode, of langer en altijd leuk om te doen. Eigenlijk is het heel eenvoudig.’Maar bij de millenniumdoelen denk je toch vaak aan Afrika, aids en zieke kinderen? Niet direct aan tienermoeders in Nederland.

‘Dat is ook zo, maar het begint ook hier. Mensen moeten eerst op de hoogte zijn van het feit dat de millenniumdoelen er zijn én dat we ze überhaupt kunnen halen. Dat is de eerste stap naar echt succes. Het is zelfs een doelstelling van de Nederlandse overheid dat het merendeel van de Nederlanders afweet van het bestaan van de millenniumdoelen. Met onze projecten laten we zien dat je zelf iets kunt veranderen. Dat er oplossingen zijn voor grote en kleine problemen en dat je niet altijd zelf naar Afrika of Zuid-Amerika toe hoeft om iets te bereiken.’

En aan wat voor oplossingen moeten we dan denken?

‘Het gaat erom dat verschillende mensen elkaar in Nederland echt gaan zien. Als je je gezien en geaccepteerd voelt, dan word je daar een tevreden mens van. Of misschien zelfs gelukkig. En als je gelukkig bent, is het gemakkelijk om andere mensen iets te gunnen. In Nederland, maar ook daarbuiten. Uiteindelijk heeft iedereen er dan iets aan. Daar probeer ik met mijn stichting aan bij te dragen.’

Hoe vul je dat concreet in?

‘Al onze projecten komen tot stand in samenwerking met anderen. Creativiteit speelt daar een belangrijke rol in. Denk aan theaterstukken, workshops of film waarin iemand met ervaring een ander zonder ervaring wat leert. Laatst hadden we een project in een bejaardenhuis. Jongeren leerden haken, breien en punniken van bejaarden. De bejaarden konden hun kennis overbrengen, de jongeren leerden iets nieuws. Samen bereikten ze een mooi resultaat en dat gaf iedereen een goed gevoel. We organiseren nu ook een eigen onderdeel van het Xnoizz Flevo Festival. We werken daarbij samen met allerlei organisaties die de bezoekers op een creatieve manier laten kennismaken met de millenniumdoelen.’

Waar ben je het meest trots op?

‘Toen ik vijf jaar geleden begon, organiseerde ik kleine lokale projecten. Nu zijn die projecten ook nationaal en internationaal en hebben soms veel bredere impact. Maar ik ben er het meest trots op dat ik mensen laat zien dat iets voor een ander doen voor iedereen heel leuk, simpel en mogelijk is. Dat ik vrijwilligers weet te mobiliseren. Ik bind ze niet structureel aan me, maar voor even. Daardoor komen ze vaak graag weer terug voor een specifiek project waar zij hun hart aan hebben verloren.’

Wat verwacht je van de toekomst? Hoe gaan mensen over een paar jaar met elkaar om?

‘Heel anders, denk ik. Niet direct beter, maar anders. Er vindt een verschuiving plaats in de manier waarop mensen netwerken. Niet alleen door social media, zoals twitter, maar ook doordat alle informatie toegankelijk is. De jongeren van nu groeien op met een mobiele telefoon. Zij schromen niet om een onbekende op te bellen en om advies te vragen. Iedereen staat altijd tot elkaars beschikking. Dat maakt het leven makkelijker, waardoor de verduurzaming van de samenleving sneller kan gaan. Niemand kan zich er meer beroepen dat je niet weet dat er mensen in Afrika zijn die niets te eten hebben. Of dat het klimaat verandert. Je leest het op internet. Je kunt een jongere ook niet meer van alles wijsmaken. Ze hebben misschien minder kennis, maar weten wel overal de juiste informatie te vinden. Dat gaat helpen.’

www.timukota.nl

afbeelding van Asceline
Asceline Auteur
INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.550 blogs