afbeelding van Ruth & Willard
Ruth & Willard Auteur

In gesprek met de toekomst #3

Hoe denken jongeren dat de wereld er over 40 jaar uitziet? We vroegen aan 6 jongeren hun mening over van alles en nog wat.

De jeugd heeft de toekomst. Het is niet voor niets dat de Britse staatsman Benjamin Disraeli ooit zei: ‘Everything that is great has been done by youth’. Woorden die wij onderstrepen. Daarom zochten we 6 jongeren op om hun mening te vragen over uiteenlopende onderwerpen. Van duurzame energie tot eerlijke handel en van zorg en welzijn tot veiligheid en onderwijs. Vandaag deel 3: hoe denken jongeren over veiligheid en sociale cohesie?

Sahar (19), woont in Amsterdam en is VN-Jongerenvertegenwoordiger

VDWVM: Wat vind je van de sociale cohesie in ons land?

Sahar: Door ons digitale tijdperk ben je snel verbonden. Dat biedt enorm veel mogelijkheden, maar tegelijkertijd komen veel mensen vooral in contact gelijkgestemden. Die polarisatie tussen groepen is wel heftig, ik merk dat er veel minder begrip voor elkaar is.

En voel je je veilig?

Ja, ik voel me veilig. Ik vind het eigenlijk heel erg dat ik nu af en toe denk: is er iets aan de hand? De meeste slachtoffers vallen nog steeds niet in Europa, maar in Syrië, Irak, Afghanistan, Pakistan, Mali en vele andere landen. Helaas wordt er heel erg ingespeeld op onze angsten.

Mooie woorden. Waar denk je nog meer aan bij sociale cohesie?

Ik ben wel vaak bezig met hoe vrij ik ben als vrouw. Beleidsmatig zijn we vrij, maar hoe zit dat in de praktijk? Mannen krijgen vaak nog steeds meer betaald dan vrouwen voor dezelfde functie. Soms lijkt het dat we daarin zijn vastgeroest. Ik hoop dat mijn kinderen daar niet over na hoeven denken. Hetzelfde geldt voor gezinnen. Ik hoop dat we in de toekomst veel losser gaan nadenken over gezinnen, dat onze perceptie verandert: wat boeit het als je geen kinderen wil? Of 2 mannen juist wél een kind willen? Cultureel kan daar nog wel wat in veranderen.

Esmee (17), komt uit Nijkerk en is deelnemer aan het NJR-jeugddebat

VDWVM: Voel jij je vrij in Nederland?

Esmee: Ja, heel erg. Ik voel me niet opgesloten, ik heb de mogelijkheden om ergens heen te gaan. Om te doen wat ik wil, om te kiezen wat ik wil. Veel vrijer ga je het niet krijgen.

En veilig?

Meestal wel. Je moet ook niet teveel stil staan bij dingen die mogelijk kunnen gebeuren, dan kun je in dit kleine landje nergens meer heen.

Dus we hebben het in Nederland goed voor elkaar?

Ja, het mooie aan Nederland is: iedereen geeft om elkaar. Ik hoop dat dat blijft. Soms denk ik dat dat lastig wordt. Het verontrust me bijvoorbeeld dat je kinderen van 10 ziet spelen met een mobiel. Ik hoop dat de samenleving blijft ademen, blijft leven en niet marginaal wordt.

Elias (16) is woonachtig op Texel, zit in 4 HAVO

VDWVM: Houd je je bezig met een veilig Nederland?

Elias: Na Charlie Hebdo moest ik naar Amsterdam voor het LAKS. Dat was voor het eerst dat ik bewust bezig was met mijn veiligheid. Ik keek toch wat beter om me heen op straat en ik betrapte me erop dat ik sneller bang was.

Dat klinkt spannend. Wat denk je van de huidige tijd in Nederland?

Nou, de samenleving staat wel lijnrecht tegenover elkaar. Ik denk dat mijn ouders de beste sociale cohesie hebben gehad. Grofweg tussen de val van de Berlijnse muur en 9/11. Toen was er een soort gouden periode van veiligheid wereldwijd. Dat is tegenwoordig niet meer zo: er is terrorismedreiging, de klimaatverandering en er zijn privacy issues... Dat zijn nog maar een paar problemen. Maar zolang daarover een debat met begrip voor de ander over gevoerd wordt heb ik er vertrouwen in dat we er uitkomen. 

Hoe veilig voel je je op Texel?

Mijn omgeving is heel gesloten. Dat is soms ook wel jammer. Een voorbeeld: op Texel is ongeveer 99 procent van de mensen wit. Ik ben nu voor dit interview in Utrecht, een stad die veel diverser is. Dít is uiteindelijk de samenleving waarin ik ga leven. Maar mijn vader is dominee. Ik heb dus al veel kerkdingen gehoord, maar bijvoorbeeld nog nooit een imam gesproken.

Rhani (29), NJR-trainer

VDWVM: Wat vind je van de sociale cohesie in Nederland?

Rhani: We zijn in Nederland heel individualistisch opgevoed. Tegelijkertijd zie je dat er meer  een collectief bewustzijn ontstaat.

Voel je je vrij?

Ik voel me vrij. Al zijn er wel zóveel keuzes. Aan de ene kant is dat prettig, aan de andere kant maakt dat het juist lastig. Stiekem zijn we met zijn allen in Nederland wel een beetje conformistisch. Momenteel zitten we op een breuklijn: het oude, wat je van je ouders hebt meegekregen en het nieuwe, alle nieuwe keuzes. Daar worstel ik wel mee.

Ben je tevreden over hoe het nu gaat? En hoe zie je de toekomst?

Ja, best wel. Als we het over toekomst hebben denk ik dat werk steeds minder belangrijk wordt. Er zal ook steeds minder werk komen. Natuurlijk moet je wel jezelf kunnen onderhouden, maar daarnaast denk ik dat vrijwilligerswerk veel belangrijker wordt. Iets doen voor een ander. Ik denk dat we dan gaan zien dat de sociale cohesie toeneemt. Het gaat straks niet meer om geld, maar om betekenis.  Er zijn op het moment veel iniatieven  om vluchtelingen thuis te laten voelen, Dat stemt meerg hoopvol. Deze worden meestal wel uitgevoerd door de welwillende burger. Er zijn ook mensen die vijandig tegenover vluchtelingen staan. Het is een uitdaging om mensen die in een hokje denken op andere gedachten te brengen. Bij hen is het vooral angst en een gebrek aan kennis, denk ik.

Marlies (20), komt uit Utrecht en studeert milieumaatschappijwetenschappen

VDWVM: Voel je je veilig?

Marlies: Ik voel me veilig. Toch zijn er ook momenten waarop ik denk: geweld en dreiging komen dichtbij. Toen op Utrecht CS agenten met automatische geweren zag staan, vond ik dat wel imponerend.

En vrij?

Ik voel me vrij. Ik mag mezelf ontwikkelen zoals ik wil en ik kan mijn eigen keuzes maken. Soms heeft mijn generatie misschien teveel keuzes, dan zie je door de bomen het bos niet meer. Ik probeer gewoon veel dingen te doen en te kijken wat me daarvan het beste bevalt.

Zo zo. Dat klinkt alsof jongeren erg vrijgelaten worden!

Sociale cohesie is niet vanzelfsprekend voor mijn generatie. We zijn juist op onszelf gericht en we denken alleen maar: hoe kan ik bereiken wat ik wil bereiken? Ik denk dat de veranderingen in het klimaat – en de gevolgen van overstromingen en droogten - wel invloed gaan hebben op sociale cohesie.

Wat doe jij zelf aan deze problemen?

Ik ben me nu bijvoorbeeld wel bewust van mensen om me heen, maar ik besteed er niet overdreven veel tijd aan. Dat is wel een generatiedingetje. Je hebt natuurlijk altijd een gelimiteerde tijd. Het is niet mogelijk om met je medemens bezig te zijn. Misschien heb je als student wel het recht ook om op jezelf te zijn: dat is de tijd dat je jezelf ontwikkelt.

Tasal (22), verpleegkundige in opleiding

VDWVM: Voel je je veilig?

Tasal: Het hangt er vanaf waar ik ben. Ik ben geboren en opgegroeid in Afghanistan. Daar was het niet veilig, je moest altijd oppassen wat je zei of hoe je je kleedde. Dat staat in schril contrast met Nederland, waar ik nu 5 jaar woon. Hier voel ik me enorm veilig! Hier kan ik met mijn toekomst bezig zijn. Misschien hecht ik ook wel zoveel waarde aan veiligheid, omdat ik weet hoe het ook kan zijn. Veiligheid ligt ook aan jezelf.

Hoe zie je sociale cohesie terug in je omgeving?

Ik ga heel selectief om met wie ik in mijn vriendenkring toelaat. Ik geef iedereen de kans op verbetering, bijvoorbeeld door ze te zeggen dat ze verstandiger met geld om moeten gaan. Maar als dat steeds niet lukt, dan ga ik ze niet eindeloos helpen. Ik steek graag energie in mensen die mij ook energie teruggeven.”

Voel je je vrij?

Ik voel me vrij om keuzes te maken. Ik denk wel dat veel jongeren geen bewuste keuzes maken. Ze doen dingen die slecht zijn voor de maatschappij. Ik wil mensen helpen als het binnen mijn mogelijkheden ligt. Ik denk dat het allerbelangrijkste is: Meningsverschillen mogen er zijn, maar jongens, ga samenwerken. We moeten samen vooruit. Alleen ga je sneller, samen kom je verder.

afbeelding van Ruth & Willard
Ruth & Willard Auteur

Ruth & Willard zijn twee mega enthousiaste schrijvers van VDWVM. Soms schrijven ze apart blogs, soms samen. Hoe ze ook schrijven, eensgezind hebben ze 1 missie: Verhalen vertellen over initiatieven die de wereld tot een iets (of veel) mooiere plek maken. Oh, en genieten van het leven. Volg ons via Twitter voor je dagelijkse dosis inspiratie: @RuthPasternak en @WillardB_

INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.552 blogs