afbeelding van Margot
Margot Auteur

Hoe vat je de werkelijkheid in foto's?

Chris de Bode over zijn werk als fotograaf

Foto: Chris de Bode, voor Save the Children

Chris de Bode was één van die mensen die geen idee had waar hij zijn brood mee wilde verdienen, of zelfs maar wat hij wilde studeren. Nu is hij succesvol fotograaf en filmmaker en doet hij opdrachten voor onder anderen Save the Children, Aids Fonds en Artsen zonder Grenzen. Hij vertelt me over zijn werk als fotograaf, zijn focus op mensen en zijn grootste dilemma's.

Zooming in

Chris de Bode fotografeert mensen over de hele wereld. Naar eigen zeggen is hij een nieuwsjunkie, geïnteresseerd in het hoe en waarom van de wereldproblematiek. Hij werkte voorheen als kliminstructeur en keek veel naar fotografie in bladen. Vanuit de VS ontstond de traditie onder klimmers om foto’s te maken van hun avonturen. “Dat heeft mij getriggerd om te proberen net zulke mooie foto’s te maken van mijn klimavonturen. Ik wilde er iets duidelijk mee maken. Dat iets spannend was of uitdagend en met esthetiek. […] En de fotografie is zeg maar blijven plakken.”

Na een reis naar Palestina besloot hij dat hij zijn focus wilde verleggen: “Na altijd gekeken te hebben naar een vierkante meter rots met klimmen, wilde ik nu naar de mensen kijken,” aldus Chris.

Over de knop van de deurbel

Op zijn reizen ontmoet Chris ontzettend veel mensen. Hoewel hij vaak foto’s maakt op plekken waar humanitaire issues spelen, probeert hij de mensen die hij fotografeert met zo weinig mogelijk stigma weer te geven. Door met de mensen in gesprek te gaan, is hij erachter gekomen dat we eigenlijk niet zo veel van elkaar verschillen. Iedereen kampt met problemen, ook al verschillen ze van aard: “De knop van de deurbel is een veel belangrijkere knop dan de knop op je camera. Als je met mensen in gesprek gaat, dan voel je wat. En het verbreedt ook mijn blikveld.”

De weerbarstige werkelijkheid

Wat het moeilijkste is aan het werk van Chris is om te bepalen of en hoe je een moment vastlegt. 

Ruïnes en ellende: Chris vertelt dat hij wel eens op pad is gestuurd om ergens de honger vast te leggen, maar toen hij er aankwam, bleek er geen helemaal honger te zijn.“De werkelijkheid is weerbarstiger dan gedacht. Vaak wordt er gestigmatiseerd en dat zet mensen in een hoek. In Afrika is honger, maar er is ook een groeiend middenklasse. Die hebben bij wijze van spreken een betere koelkast dan wij. Mensen willen graag bevestigd worden in hun vooroordelen…”

Ook vraagt hij zich soms echt af of hij wel aan bepaalde opdrachten mee wil werken. Een kind met een vlieg in het oog of een kind met een droom geeft een heel ander beeld. Opdrachtgevers willen juist die foto van het kind met een vlieg in het oog. Daar heeft hij regelmatig stevige gesprekken over met zijn opdrachtgevers. Maar ook fotografen hebben wel een voorkeur voor de negatieve beelden zegt hij: “Fotografen maken liever foto’s van ruïnes en ellende, dan van nieuwbouwwijken. Dat is het zelfde als bij kinderen. Je moet echt uitkijken dat je een kind niet in een hoek zet. Een huilend kind kan van alles betekenen. Ik vind het echt lastig om dingen uit hun context te trekken.” 

Veranderde droom: Voor Save the Children maakt Chris een serie over de dromen van kinderen. Dat vindt hij een mooie manier om kinderen zonder stigma af te beelden. Eén van zijn mooiste verhalen is over een meisje uit een sloppenwijk in India die stewardess wilde worden. Vier jaar later bezocht hij haar opnieuw, maar haar droom was veranderd. Hoe dat ging, zie je in deze video“Ik vond het echt heel mooi om te zien dat ze gegroeid was. Niet alleen letterlijk, maar ook in haar hoofd. Als ik mensen die ik heb gefotografeerd later weer tegenkom, dat is het allerleukste wat er is!”

afbeelding van Margot
Margot Auteur

MSc Environmental Sustainability | Hart voor natuur, milieu en échte duurzaamheid | Allergisch voor onrecht en hebzucht | Liefhebber van (Ghandi) quotes zoals “wees de verandering die je wilt zien in de wereld”

INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.552 blogs