afbeelding van Madelon
Madelon Auteur

Food design: een nieuwe stroming

Geen huisvrouwenonderwerp. Helemaal van deze tijd!

Marije Vogelzang. Foto: Hichem Braiek
Marije Vogelzang. Foto: Hichem Braiek

Een nieuwe discipline in de wereld van design: food. Marije Vogelzang is bezig met het opstarten van het Dutch Institute of Food & Design: een platform voor deze nieuwe stroming, voor foodontwerpers van over de hele wereld.

Eten een huisvrouwenonderwerp?

Marije Vogelzang is al 17 jaar als ontwerper bezig met voedsel. “Toen ik daar destijds mee begon, bestond dat nog niet. Het werd zelfs een beetje gek gevonden, een soort huisvrouwenonderwerp. Maar ik kwam erachter dat het dat juist niet is, dat het eigenlijk het belangrijkste onderwerp ter wereld is.”

Zo ontstond het Dutch Institute of Food & Design (DIFD). Het concept staat nog in de kinderschoenen, maar Marije wil het idee komende Dutch Design Week lanceren, in oktober 2017. “Ik dacht: meer ontwerpers zouden zich met voedsel bezig moeten houden. Dat speelt ook in op de trend die je ziet in de samenleving, meer mensen zijn bezig met wat ze nu eigenlijk eten.”

Maar wat doet een fooddesigner nu eigenlijk? Dat blijkt heel veelzijdig te zijn. “Ik ben bezig met de psychologie van eten, voedselproductie wereldwijd en implicaties. Er zijn zoveel onderwerpen die hiermee te maken hebben, en bedrijven spelen hier ook op in. Voedselmarketing wordt soms op slinkse manieren gebruikt om mensen ongezonde voeding te laten eten, zich vol te laten proppen."

Here they come!

Het lijkt misschien een beginnend vakgebied, maar er zijn wereldwijd al best wat designers met voeding bezig, vertelt Marije. “In vergelijking met grafisch ontwerpers stelt het niets voor: die zijn er zo veel. Food designers zijn er veel minder. Terwijl ik juist denk dat er veel creatieve mensen nodig zijn in ons voedselsysteem, want dat is niet gezond. Hoe fijn zou het zijn als we samen met onverwachte oplossingen kunnen komen?”

Dit jaar is Marije begonnen met DFID. “Het wordt een internationaal platform, zonder enige grens. Het laat zien wat ontwerpers met voedsel eigenlijk kunnen doen. Het gekke is dat voor elk onderdeel van design, bijvoorbeeld productontwerp, fotografie, modeontwerp, platformen zijn, maar er is nog geen enkel platform voor food & design. Ik denk dat als je het werk en ideeën van al die mensen kan laten zien, in een expositie of website, dan zien mensen dat het een nieuwe discipline is."

Marije is nu nog vooral zelf vooral met het platform bezig, omdat ze zelf ook duidelijk die visie heeft, en de nodige ervaring. “Ik kan als boegbeeld fungeren van deze nieuwe stroming binnen het ontwerpvak. Om mij heen is wel een groep mensen met wie ik dat samen al doe en ook wil blijven doen.”

Food design: niet alleen in Nederland

“Ik krijg inspiratie uit de basisdingen van het leven. Mijn werk is simpel. Het is goed te begrijpen als je het ziet. Het gaat over simpele dingen als eten delen, of iemand voeren.  Menselijke dingen of verhalen, of herinneringen. Ik heb ook een groot project gedaan over voeren: Eat Love Budapest. Daarbij liet ik zigeunervrouwen mensen voeren, terwijl zij hun levensverhaal vertelden”.  

“Soms haal ik die inspiratie ook uit het dagelijkse leven met mijn kinderen. We zien de simpele dingen in het leven vaak niet meer als we volwassen worden. Kinderen maken dat je dingen weer met een frisse blik gaat zien. Dat vind ik zo bijzonder!”

Altijd hetzelfde liedje

Marije loopt ook tegen dilemma’s aan, in haar werk. “Het grappige is: ik dacht het dat het lastig zou zijn, wat ik wilde gaan doen. Maar op de een of andere manier, toen ik een Facebookpagina aangemaakt had met wat informatie over DFID, had ik na één nacht al 1.000 likes! Blijkbaar voelen mensen er wel iets bij. Er komen al veel bezoekers op de site, die nog niet eens af is, met vragen en tips. Dat maakt dat ik er helemaal voor wil gaan.”

“Maar eigenlijk is het een simpel punt: ik kan gewoon pas echt gaan beginnen als ik geld heb. Dat moet je eerst verdienen. Dan moet je beginnen met subsidies, en dergelijke. En daar heb je weer iemand voor nodig die dat goed kan, diegene moet ik ook weer betalen. Maar als we eenmaal gestart zijn, en aan de gang zijn, dan weet ik zeker dat de kwaliteit goed is, en dat we daardoor gemakkelijk geld kunnen generen om zelf verder te gaan. Dat startmoment voor je het beginzakje geld hebt, dat blijft lastig”.

Ook in de volle supermarkt is inspiratie

Marije is zelf wel bezig met wat ze eet, maar ze slaat niet door. “We moeten dankbaar voor het eten dat we hebben. Heel veel mensen realiseren zich niet hoe bijzonder het is dat de winkel iedere dag weer vol ligt. En dat je niet eens rijk bent, maar dat je nog steeds dingen kan kopen. Je wordt vertroebeld door esthetiek, dan zie je dat niet meer”.

Als fooddesigner wordt Marije ook geïnspireerd door andere bedrijven of mensen. “Het is meer een mix van verschillende initiatieven, hoe zij iets doen, wat me dan aanspreekt. Maar dan zou ik het wel anders doen. Bijvoorbeeld een website die ik bezoek, kan voor mij een voorbeeld zijn. Van een culturele instelling in Amsterdam vind ik de inhoud erg sterk, maar het is erg lokaal gericht. Een vaste locatie, dat wil ik dan weer niet. Dus zo zie je maar: ik zie overal wel dingen die me op ideeën brengen!"

afbeelding van Madelon
Madelon Auteur

Een realistische idealist en online (eind)redacteur. Geïnspireerd door reizen en door clichés als “als niets zeker is, is alles mogelijk”. Verdiept zich graag in nieuwe technieken, mensen, systemen en de wereld. Dol op lijstjes.

INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.552 blogs