afbeelding van Tobias
Tobias Auteur

Een magazine over en door vluchtelingen

Bij online magazine Majalla.nl tekenen gevluchte journalisten zelf de verhalen op van hun lotgenoten

Credit: Emma Ringelberg/Majalla

Majalla – zo leert Google Translate Arabisch ons – betekent tijdschrift. Lekker simpel. Maar de verhalen die Majalla.nl brengt, zijn allesbehalve dat. Het magazine is een samenwerking tussen Nederlandse en gevluchte journalisten waarin verhalen worden verteld over de mens achter de vluchteling. Wij werden uitgenodigd op het voorlopige thuishonk van Majalla.nl, het Amsterdamse buurtcentrum Boost, en spraken met oprichter en journalist Jeroen Zonneveld en redacteur Mohammad Kafina.

Het zaadje voor Majalla.nl werd bij oude journalistieke rot Zonneveld – die al een tijd vrijwilligerswerk deed met vluchtelingen – geplant toen aan hem werd gevraagd of hij het niet leuk zou vinden om een vluchtelingenkrant te beginnen. Zonneveld veert even op uit de grijze tweedehands bank in de hoek van de kantine waar we hebben plaatsgenomen: ‘Ik dacht meteen: ja, dat moet ik doen!’

Fifty fifty

Het werd uiteindelijk een online magazine – met op dit moment 10 vaste redactieleden en een snel groeiend aantal vrijwilligers; een mengelmoes van ervaren en beginnende journalisten. ‘Het doel is om een verhouding van 50% vluchtelingen en 50% Nederlanders te hebben’, zegt Zonneveld. Al blijkt dat in de praktijk nog wel eens lastig. ‘We hadden een hartstikke goede Syrische journaliste die voor ons zou schrijven, maar ze werd weggekaapt door de NTR. Daar kunnen we niet tegenop. Al gunnen we het haar natuurlijk enorm.'

Onderling begrip

Het belangrijkste doel van Majalla.nl is meer onderling begrip in de samenleving, zeggen Zonneveld en redacteur Kafina in koor. Zonneveld: ‘Onbekend maakt onbemind, daar willen we iets aan doen.' Hij benadrukt dat het niet om de vluchtverhalen gaat, maar juist om wat zich daar omheen afspeelt. 'Vluchtelingen zijn ook maar gewoon mensen. We kijken naar de dromen, problemen en toekomstplannen die zij hebben, terwijl ze een nieuw leven proberen op te bouwen. Maar we gaan daarbij ook zeker niet de sociale dilemma's die zich rond vluchtelingen afspelen uit de weg.' 

De in 2014 uit Syrië gevluchte Kafina, die de taal al heel behoorlijk spreekt, is dankbaar dat hij zijn werk nu kan uitvoeren in Nederland. Jarenlang was hij journalist voor het Syrische Al-Watan. Een goed gelezen krant gelieerd aan de Syrische president Bashar Al-Assad. ‘Maar ik steun Assad niet’, zegt hij kortaf. ‘Dit is voor mij en veel anderen een kans om nieuwe contacten op te doen en te laten zien dat ik iets waardevols wil en kan bijdragen in Nederland.’ 

Verkrachters of PVV’ers

Zonneveld: ‘Als je uit moet gaan van wat er nu in de media te zien is, ga je bijna geloven dat alle vluchtelingen verkrachters en extremisten zijn en alle Nederlanders de PVV steunen.’ Het frustreert hem: ‘Ik heb zo’n andere ervaring van de samenleving. Wij hebben in Nederland meer vrijwilligers dan vluchtelingen, en heel veel mensen die hier komen werken keihard om een bijdrage aan de maatschappij te leveren.’ Kafina vult hem aan: ‘Ik kan ook niks met die extremisten en hun lange baarden.’

Is het dan allemaal zo slecht bij de collega-journalisten? ‘De Correspondent is een grote inspiratiebron’, zegt Zonneveld. ‘Wij willen ook voorbij de waan van de dag; verhalen die illustreren hoe het is om vluchteling in Nederland te zijn.’ Dat Majalla.nl dat doet in een samenwerking tussen Nederlandse en gevluchte journalisten is cruciaal, benadrukt Kafina.

Open deuren

‘Ik begrijp wat deze mensen doormaken’, zegt hij met een priemende blik. Als voorbeeld geeft hij zijn ervaring in een AZC in Limburg waar hij een jaar verbleef. Hij kwam daar een 5-jarig jongetje tegen die door zijn ouders alleen naar Nederland was gestuurd. De Syriër ontfermde zich over het jongetje. ‘Ik werd een soort vader en was in een vergevorderd stadium om hem te adopteren.’

Uiteindelijk wisten de ouders van het jongetje toch in Nederland te komen en bleek adoptie niet nodig. ‘Maar een Nederlander zou nooit begrijpen waarom je als ouder je kind zo alleen naar een vreemd land zou sturen. Ik snap dat wel.’ Zijn eigen ervaringen openen bovendien deuren waar die voor de meeste Nederlandse journalisten gesloten blijven, zegt Kafina. ‘Ik spreek de familie van dat jongetje ook nog steeds.’ 

Problemen

Toch brengt het werken met vluchtelingen ook onmiskenbaar problemen met zich mee, geeft Zonneveld toe. Het meest voor de hand liggende probleem is de taal. Hoewel Kafina heel behoorlijk Nederlands spreekt en schrijft, geldt dat niet voor alle vluchtelingen. ‘We gaan om die reden ook stukken in het Engels of Arabisch plaatsen’, zegt Zonneveld. Daarnaast is een belangrijke taak van de Nederlandse redactieleden om de stukken te redigeren en begeleiding te geven bij het schrijven.

Een ander belangrijk gespreksonderwerp op de redactie is hoe om te gaan met de vooroordelen onder vluchtelingen zelf. ‘Mensenrechten wijken niet’, zegt Zonneveld streng. ‘We hebben hier wel de discussie gehad: wat als er een redacteur zich aanmeldt die niet met Joodse collega's wil samenwerken?’ - een gevoelig onderwerp bij sommige Syriërs - ‘Nou die heeft dan dus echt pech, simpel’. Kafina knikt instemmend.

Majalla lezen?

Majalla is gratis te lezen op www.majalla.nl. Ze zijn ook te volgen op Facebook en Twitter

afbeelding van Tobias
Tobias Auteur

Freelance journalist en filmmaker | 27 | liefhebber van biologische aardappelen met jus

INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.551 blogs