afbeelding van Redactie
Redactie Auteur

De sociale kracht van voedsel

Hoe eten je sociale contacten vergroot

Lieneke, Daniêll, Camille en Huub aan tafel
Lieneke, Daniêll, Camille en Huub aan tafel

Er was een tijd dat Lieneke van Brederode steeds in dezelfde vicieuze cirkel zat. Haar zenuwen, evenwichtsorgaan en spieren waren aangetast door een chemokuur, waardoor koken te veel energie kostte. Hierdoor at de 60-jarige Utrechtse vaak in haar eentje dezelfde kant-en-klaarmaaltijden. In maart kwam Lieneke het initiatief Eet mee! Vaste gast tegen van Stichting Eet Mee! Nu eet ze één keer per maand mee bij de familie Van den Broek, die drie straten verderop woont.

Gesprek aan tafel

Ja, Lieneke is het perfecte voorbeeld van hoe eten mensen met elkaar verbindt. “Je gaat tijdens het eten natuurlijk niet elkaar aankijken, zonder iets te zeggen”, vertelt ze. Gastvrouw Daniêll van den Broek (46) vult aan: “Tijdens het eten heb je altijd iets waarover je kunt praten: het eten, dus. En wanneer je bij iemand thuis eet, zit er een bepaalde vorm van informaliteit in.” Dan is het tijd om te eten. Daniêll heeft voor zichzelf, Lieneke en haar twee kinderen Camille (14) en Huub (11) wraps met zalm, een kapucijnerschotel én een appeltoetje gemaakt. Waar het gesprek tijdens het avondmaal zoal over gaat? Over de schoolprestaties van de kinderen, vroeger en, natuurlijk, voedsel. Wist je bijvoorbeeld dat het twee volle dagen kost om een Indonesische rijsttafel te maken? Zo niet, dan weet je dit na een etentje met Lieneke en Daniêll wel, inclusief de do’s en don’ts.

Eten verbindt

Maar wat tijdens het gesprek vooral opvalt, is de betrokkenheid van Lieneke bij de familie Van den Broek. Ze weet veel over Daniêll, Camille en Huub: het is duidelijk dat ze bekenden van elkaar geworden zijn (“We zeggen elkaar gedag bij de Jumbo”, aldus een lachende Lieneke). Kortom, de bedoeling van Eet Mee! Vaste gast is in dit geval geslaagd. Annelies Kastein, oprichtster van Stichting Eet Mee!, over deze bedoeling: “Met Vaste gast wilden we verschillende leeftijden in de buurt met elkaar verbinden. Bij ouderen wordt vaak het sociale netwerk kleiner: er vallen bijvoorbeeld mensen rondom hen weg. Door bij iemand te eten, eet je niet alleen. Eten is van iedereen, ongeacht of je jong of oud bent of welke etnische achtergrond je hebt.”

Eten als leermiddel

Voor deze etnische achtergrond maken we even een uitstapje naar Nijmegen, waar de Wereldkoks te vinden zijn. Mensen met een grote achterstand op de arbeidsmarkt werken hier samen in de keuken. De combinatie van werk en de mogelijkheid om een diploma te behalen, vermindert deze achterstand. “We hebben veel verschillende mensen bij elkaar, en het eten is dan een mooie ingang voor een eerste gesprek”, zegt Debora Heijne, één van de initiatiefneemsters. “Ook kom je in de keuken veel verschillende competenties tegen, zoals leidinggeven. Daar is eten voor ons ook belangrijk voor.”

Terug naar Daniêll in Utrecht, waar het etentje zijn einde nadert. Daniêll en Lieneke willen een nieuwe afspraak maken voor een nieuw avondmaal. Lieneke voelt wat in haar zakken. “Oh, ik ben mijn agenda vergeten”, concludeert ze na haar zoektocht. Maar die afspraak lijkt wel goed te komen. Ze zien elkaar snel weer. Bij de Jumbo. 

Door Juul Seesing

afbeelding van Redactie
Redactie Auteur

Het team van Voor de Wereld van Morgen blogt, twittert en belt er de hele dag op los. We interviewen inspirerende duurzame ondernemers. We spreken met deskundigen over actuele thema's. We organiseren netwerkborrels voor ondernemers in onze community en bieden inspiratie voor een duurzame lifestyle. Wie zijn wij? Milou (community manager), Maartje (communicatie-adviseur), Jessie (redactie en social-media). Wil je iets aan ons kwijt? Mail dan naar voordewereldvanmorgen@asnbank.nl.

INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.551 blogs