afbeelding van Elisa
Elisa Auteur

Aan de wereld is het helaas niet te merken, toch was het Vredesweek

Aangezien ik een groot voorstander ben van vrede, zoals gelukkig velen met mij, besloot ik de Nacht van de Vrede van PAX te bezoeken. We werden gelokt met ‘inspirerende interviews, confronterende filmfragmenten en meer’.

Het begon al goed. Een toespraak van Freek Landmeter, de directeur van PAX, waarin hij verschillende pijnpunten aanstipte die verband houden met vrede, oorlog en de wereld waar we nu getuige van zijn. Een toespraak ook die ik, moet ik eerlijk bekennen, gemist heb. Ik was nog in een diep gesprek verwikkeld met een vriendin over in hoeverre je van moslims kan vragen zich te distantiëren van IS. Gelukkig is de toespraak hier online na te lezen.

Theatermakers voor vrede

Het eerste blok in mijn schema was theater. Hoewel een lezing uitermate interessant kan zijn en je aan het denken kan zetten, is ook theater hier buitengewoon geschikt voor. De titel ‘George en Eran lossen de wereldvrede op’ schiep hoge verwachtingen. Ze speelden op een bijzondere manier met hun Syrische en Israelische identiteit, met vooroordelen, met samen optrekken en je argumenten aantrekken. Ik heb heel hard gelachen, meerdere malen kippenvel gehad en ik liep de zaal uit met de behoefte om over de aangestipte dilemma’s, perspectieven en controverses na te denken. Wat wil je nog meer?

 Ik heb heel hard gelachen, meerdere malen kippenvel gehad en ik liep de zaal uit met de behoefte om over de aangestipte dilemma’s, perspectieven en controverses na te denken.

Vrede door dialoog

In de foyer, tijdelijk omgetoverd tot netwerkcafé, kon je met verschillende experts spreken. Ik raakte aan de praat met Sara Ketelaar (programmaleider Zuid-Soedan) en Onno Groustra (persvoorlichter). We hadden het over successen, doelen en complicerende factoren van het vredeswerk. Dit overtuigde mij dat je met de verhalen van PAX-medewerkers over conflictmediation programma’s een heel avondprogramma zou kunnen vullen. Bijzonder interessant.

 Dialoog & confrontatie

Het laatste blok wilde ik zeker niet missen. Een interview met Brandon Bryant. Je kan rapporten lezen en documentaires kijken, maar wanneer een voormalig Air Force militair voor je zit en vertelt over de manier waarop drone-piloten opereren dan komt dat alsnog hard binnen. Met één druk op de knop vuren ze van een afstand van duizenden kilometers een missile op gebouwen en mensen af. Uit een anekdote bleek dat een commandant bij verjaardagen van collega’s standaard ‘grapte’ dat de jarige collega een cadeau verdiende. En dat cadeau... dat was dan een ‘soft target killed’. En soft target is jargon voor persoon. Buitengewoon confronterende verhalen en bovenal niet na te vertellen. Een ander interview met hem vind je hier.

 Met één druk op de knop vuren ze van een afstand van duizenden kilometers een missile op gebouwen en mensen af.

Al met al was het een bijzondere avond. Je moet niet verwachten dat een Nacht van de Vrede, vrede brengt. De interviews waren confronterend en de filmfragmenten inspirerend, wellicht is dat genoeg voor nu: mensen die geconfronteerd en geïnspireerd door de avond, verschillig en te-vrede-n over de avond naar huis gaan.

Groet!

Elisa van Dam

Ps: Er is een burgerinitiatief (petitie) voor een nationaal kernwapenverdrag. Ben je voor? Teken hier!

Afbeelding via de Facebookpagina van PAX ©Tjebbe Venema

afbeelding van Elisa
Elisa Auteur
INSPIRATIE

Meer blogs in Mens en samenleving

Alle 1.550 blogs