Groene stad
Duurzaam wonen

Wonen op een ecoschip vol hergebruikte spullen 

Nina en Sergio (en hun twee katten) wonen op een verduurzaamd oud binnenvaartschip in het centrum van Amsterdam.
28-01-2022 - door Jasmine
Het schip van Nina en Sergio is dankzij het sedumdak ook een geliefde plek voor bijen en andere insecten.

Het schip van Nina en Sergio is dankzij het sedumdak ook een geliefde plek voor bijen en andere insecten.

In deze serie delen bewoners van ‘groene huizen’ hun woonervaringen. Zo verbouwden Willemijn en Joost een bouwval tot duurzame dijkwoning en maakten Pepijn en Tijs van hun energieslurpende tussenwoning een groen dakhuis. In deze aflevering leiden Nina Strategier (38) en Sergio de Bei (37) je rond in hun ecotjalk.

‘Als kind woonde ik op een woonboot, tot mijn zesde,' vertelt Nina. 'Daardoor heb ik altijd de optie om op het water te wonen in mijn achterhoofd gehouden.' Toen Nina haar koopappartement in Amsterdam-Oost zat was na acht jaar, is ze naar boten gaan kijken. Zo stuitte ze in 2019 op een woonboot van 60 m2 op een centraal, maar rustig stukje in Amsterdam. Nina had haar droomboot gevonden, maar er was nog wel een kleine kink in de kabel...

‘Wonen op een boot voelde voor mij vooral oncomfortabel, ik had liever een traditioneel huis met rechte muren,’ aldus Nina's vriend Sergio, met wie ze destijds al samenwoonde. In Italië, waar hij vandaan komt, zijn boten om mee te varen, niet om op te wonen. Nina: ‘Uiteindelijk heb ik de boot alleen gekocht. Maar ik heb Sergio natuurlijk wel meegesleept.’ Gelukkig maar, want inmiddels wonen ze er nu tweeëneenhalf jaar helemaal naar hun zin.

'Help ik heb een woonboot gekocht...' schreef Nina op Instagram nadat de koop rond was

Opfrisbeurt

Een grondige verbouwing stond niet op hun verlanglijstje en bleek gelukkig ook niet nodig. Nina: ‘De vloeren, muur en het dak; alles was al goed geïsoleerd.’ Wél was het interieur toe aan een fikse opfrisbeurt. Samen verfden ze alle ruimtes wit en legden er houten vloeren in, die ze tweedehands op de kop hadden getikt via Marktplaats.

In de slaapkamer timmerden ze een bedomlijsting en verlaagden ze de vloer met acht centimeter, omdat het dak hier wat lager afloopt. De badkamer betegelden ze deels en ze plaatsen er een bad en andere wasbak in. Nina: ‘Alles komt van Marktplaats, van de tegeltjes tot het bad. Alleen de wc kochten we nieuw.’ 

De keuken kon blijven. De deurtjes kregen wel nieuwe grepen en konden een nieuw kleurtje gebruiken. Nina: ‘Ik wilde dat Sergio de kleur koos, zodat hij het resultaat ook écht mooi zou vinden. Soms zegt hij namelijk ‘ja’ om maar wat te kiezen. Hij koos voor geel. Een kleur die ik ook erg leuk vind.’ 

De kleur geel van de keuken was Sergio's keuze

Dit moet wel één van de meest knusse slaapkamers van Amsterdam zijn

Een schip zonder roer

De woonboot van Nina en Sergio gaat voorlopig nergens heen. Om de boot te verplaatsen - bijvoorbeeld voor de vijfjaarlijkse onderhoudsbeurt in de werf - moet hij gesleept worden. De motorkamer hebben ze ontdaan van de motor en omgetoverd tot klein studeerkamertje met veluxraam.

Zelfs het roer ontbreekt. De voormalige stuurhut is nu een zithoek, door Sergio en Nina zelf in elkaar getimmerd van resthout. De zitjes doen tegelijkertijd dienst als opbergboxen. Vanuit de zithoek kijken ze uit op voorbij varende boten en de oude panden aan de kade. 

Toch is er nog één element dat doet denken aan de tijd dat het schip nog over zee voer:  een patrijspoort. Dit typisch ronde scheepsraampje vonden Nina en Sergio op het schip. Het doet nu dienst als kattenluikje. 

Niets nieuws

Waar de ark van Noach dieren opving, is de ark van Nina een opvangtehuis voor gebruikte spullen. In het interieur staat bijna niets wat nieuw is gekocht. Nina: ‘Mensen zijn zo gewend om nieuwe spullen te kopen. Gaat iets kapot of raken ze erop uitgekeken, dan kopen ze direct iets nieuws. Ik kan me daarover opwinden. Het is namelijk zó onnodig. Bijna alles wat in ons interieur staat komt van Marktplaats, uit kringloopwinkels, of gewoon van straat. Dat laatste komt door Sergio.’ 

Sergio: ‘Op dagen dat het grofvuil wordt opgehaald, struin ik de straten af. Mensen gooien zoveel dingen weg die nog goed zijn. Zo vond ik een paar steigerbuizen waar ik een ophangsysteem voor onze kleren van heb gemaakt. En een kastje zonder poten, waar ik poten onder heb gezet die ik weer tijdens een andere speurronde op straat had gevonden. Dat heb ik vanuit mijn opvoeding meegekregen: geef spullen een tweede leven.’ 

Nina: ‘Iets wat je ook amper in ons interieur zult aantreffen is plastic. Droog voedsel, zoals pasta en rijst, koop ik online bij Pieter PotZe leveren alles in glazen weckpotten, als die leeg zijn geef ik ze weer mee als de nieuwe bestelling wordt geleverd. Wc-papier kopen we bij The Good Roll, dat is gemaakt van duurzaam, ongebleekt materiaal en de rollen komen in een kartonnen doos.’

In de woonkamer staat Nina's en Sergio's ultieme tweedehands vondst: een designbank van Niels Gammelgaard. In de jaren '80 was die te koop bij Ikea

Nina's schilderhoek met portretten van Sergio's moeder (links), Nina's vader (midden) en Sergio (rechts, iets verscholen achter een glazen pot)

Energiezuinig leven

Ook op het gebied van energieverbruik leven Nina en Sergio bewust. De voormalige bewoonster gebruikte losse gasflessen voor het verwarmen van water en om mee te koken. Nina en Sergio gooiden dit systeem overboord en legden vier zonnepanelen op hun dak.  Daarop lieten ze een elektrische boiler aansluiten voor warm water. Koken doen ze op inductie. Voor de verwarming heeft het stel een tweedehands pelletkachel gekocht. 

Nina: ‘In de zomermaanden wekken we meer stroom op dan we gebruiken. In de wintermaanden nemen we groene stroom af bij Greenchoice. In totaal zijn we per maand gemiddeld zo’n dertig euro kwijt aan energiekosten.’

Voor hun watervoorziening heeft het stel een vaste wateraansluiting laten aanleggen door een loodgieter. En voor wie zich afvraagt waar de wc op is aangesloten: gewoon op het riool. Afvalwater wordt weggepompt door een pomp. 

Overig afval brengen ze - net als de bewoners van de omliggende huizen - naar gescheiden containers in de buurt. Voor klein groenafval hebben Nina en Sergio een Japanse fermentatie-emmer op het dek staan. Hierin fermenteren de resten tot voedingrijke compost. Die strooien ze uit in de bakken op het dek waarin verschillende sierplanten staan.

Sedumdak met subsidie

Toen Nina de boot kocht, lag er een bruin zeil op het dak. ‘Niet bepaald vrolijk,’ aldus Nina. ‘De gemeente Amsterdam had een subsidieregeling waarmee je vijftig procent korting kreeg op de aanleg van een groen dak. Daar bovenop gaf de stichting Grachten van Smaragd nóg eens vijftig procent korting.’ Voor 450 euro - een kwart van de prijs! - konden Nina en Sergio een sedumdak aanleggen. Check of er in jouw woonplaats ook zo'n mooie subsidieregeling is. 

‘Het ziet er leuk uit, isoleert het dak extra en dempt het geluid van de regen,’ vertelt Nina. ‘Maar niet alleen wij hebben er profijt van, als het sedum in het voorjaar in bloei staat, komen er bijen en andere insecten op af.’ Het groene dak is redelijk onderhoudsvrij. In de zomer moet het eens per week water hebben en twee keer per jaar lust het sedum wel wat mestkorrels. 

Meer natuur midden in de stad

Nu ze twee jaar met veel plezier op hun boot wonen, wil Sergio ook niet anders meer. ‘We wonen wel erg uniek. Midden in de stad en toch meer in de natuur. We worden hier omringd door watervogels zoals meerkoeten, zwanen en eenden.’

Nina: ‘Waar ik ook heel blij mee ben, is dat we nu een vrijstaand huis hebben. Geen gedeeld trappenhuis meer en geen geluidsoverlast.’ En toch hebben ze nog genoeg contact met de buren. Sergio: ‘Ik ben een sociaal persoon, als ik iets nodig heb of iets niet weet, vraag ik het aan de andere bootbewoners hier. Ik heb nu zelfs meer contact met mijn buurtgenoten dan voorheen.’

Beiden zijn het erover eens: wonen op een boot is leuker dan in een appartement. 

Virtueel rondkijken in deze ecotjalk? Nina en Sergio waren te gast in het NPO-programma BinnensteBuiten, bekijk de uitzending hier of klik op de afbeelding hieronder.  

Het kostenplaatje

  • Aanschafprijs boot: 350.000 euro (gefinancierd met een hypotheek + de overwaarde van Nina's verkochte appartement + spaargeld)
  • Liggeld: 100 euro per maand
  • Onderhoud van de boot: eens in de zes jaar 5.000 euro (o.a. de bodem aan de buitenkant schoonmaken en opnieuw laten verven in de werf)
  • Water en elektra: gemiddeld zo’n 30 euro per maand
  • Pellets voor de kachel: omgerekend 1 euro per dag in koude periodes (Sergio en Nina kochten tweedehands 50 zakken voor 100 euro, met een zak doen ze twee dagen)

Tips van Nina en Sergio

  1. ‘Als je een nieuw interieuritem wilt kopen, kijk dan eerst of het tweedehands verkrijgbaar is. Dikke kans dat het op Marktplaats of Facebook staat.’ (Extra tip van de redactie: check dit overzicht van plekken waar je gratis (tweedehands) spullen vindt die anders niet worden gebruikt of worden weggegooid.)
  2. ‘Laat je niet afschrikken voor klussen waarmee je geen ervaring hebt. Via Google of op YouTube vind je altijd wel een how to fix-filmpje. Gewoon beginnen, je belandt vanzelf ergens.’’   
  3. ‘Zoek mensen op die in hetzelfde schuitje zitten, via Instagram bijvoorbeeld. Je kunt veel leren van hun ervaringen.’

Meer groen wonen op het water

Profile picture for user Jasmine
Jasmine
Auteur
Jasmine is freelance journalist. Zij schrijft persoonlijke verhalen op van mensen die zich vol veerkracht en op geheel eigen wijze inzetten voor een betere wereld. Zelf groeide zij op een boerderij op tussen de schapen, bijen, kippen en moestuingroenten. Inmiddels omarmt ze het stadse leven en brengt daar graag zoveel mogelijk groen in aan (lees: 50 kamerplanten op 50m2).